พบ Rob Schneider ในบทมนุษย์สารพัดสัตว์ !
ระดับความน่าสนใจ : C
ชื่อเรื่อง : The Animal – คนพิลึกยึดร่างเพี้ยน
ปีที่ออกฉาย : 2001
.
ลองคิดดูว่าหากคุณรอดตายจากอุบัติเหตุครั้งใหญ่มาได้ แต่ต้องเปลี่ยนถ่ายเอาอวัยวะของสัตว์นานาชนิดมาใส่เข้าไปในร่างของตัวเอง พร้อมได้ของแถมมาเป็นความสามารถพิเศษของสัตว์ชนิดต่างๆด้วย อย่างเช่นจมูกไวเหมือนสุนัข , วิ่งไวดุดันเหมือนเสือ , ฟังนกคุยกันรู้เรื่อง หรือ มีพลังขับทางเพศรุนแรงดั่งม้า !? แค่เพียงหลับตานึกภาพก็มองเห็นแต่ความยุ่งเหยิงวุ่นวายแล้ว
.
.
“The Animal” ผลงานปี 2001 ของผู้กำกับ Luke Greenfield เรื่องนี้ก็อาศัยแนวคิดนี้ที่ว่า หากคนเรามีความสามารถเหมือนสัตว์จะออกมาเป็นเช่นไร โดยเน้นไปที่ความตลกโปกฮาเป็นหลัก หนังเล่าถึง Marvin หนุ่มแสนซื่อที่ปัจจุยันทำหน้าที่เป็นเสมียนในแผนกเก็บหลักฐานของกรมตำรวจประจำเมือง เขาฝันว่าสักวันจะได้เป็นตำรวจจริงๆดั่งใจหวังให้ได้ จนกระทั่งวันหนึ่งด้วยเหตุบังเอิญ Marvin เผลอไปรับสายโทรศัพท์แจ้งเหตุปล้นร้านอาหารเข้าอย่างไม่ตั้งใจ เขาจึงรีบขับรถไปที่เกิดเหตุแต่โชคร้ายที่เขาประสบอุบัติเหตุคนคว่ำจนร่างกายแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี แต่ก็เหมือนพระเจ้ายังปราณีส่ง Dr. Wilder หมดผ่าตัดฝีมือเยี่ยมที่อาศัยอยู่ในแล็บกลางป่าลึกยืนมือเข้ามาช่วยเหลือด้วยการนำ Marvin ไปเข้ากระบวนการผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายอวัยวะและรหัสทางพันธุกรรมของสัตว์นานาชนิดเข้าไป !
.
เมื่อ Marvin ฟื้นขึ้นมา เขาก็ค่อยๆพบความแปลกประหลาดต่างๆของพฤติกรรมสัตว์ที่เขาไม่ทราบที่มา แต่ก็เป็นเพราะความสามารถผิดมนุษย์เหล่านี้นี่เองที่ทำให้เขาได้สามารถจับคนร้ายค้ายาฯได้ที่สนามบิน จนถึงเลื่อนขั้นมาเป็นตำรวจจริงสมใจ แต่ก็ยังถูก Sisk เพื่อนร่วมงานจอมโหดที่รู้สึกได้ถึงความผิดปกติในตัว Marvin แถมยิ่งนานวันไปสัญชาตญาณด้านมืดของความเป็นสัตว์ก็ดูเหมือนจะเข้าครอบงำตัวของ Marvin มากขึ้นทุกวันจนเขากลัวว่าจะไม่สามารถคุมได้ ทั้งนี้ความซวยยังไม่จบสิ้นเมื่อ Rianna สายสวยผู้มีจิตใจดีรักสัตว์และธรรมชาติก้าวเข้ามาในชีวิตของ Marvin งานนี้ความวุ่นวายจึงบังเกิด !
.
“The Animal” เป็นผลงานการกำกับชิ้นแรกของ ผู้กำกับ Luke Greenfield เจ้าของผลงานฮิตในช่วงเวลาต่อมาอย่าง The Girl Next Door และ Something Borrowed ซึ่งตัวหนังแน่นอนว่าเน้นตลกเจ็บตัวและทะลึ่งนิดๆไม่ขายสาระใดๆ บวกกับได้ Rob Schneider มารับบทนำที่เน้นความบ้าเป็นหลักซึ่งก็ถือว่า Schneider ยังคงทำได้ดีตามมาตรฐานของตนในหนังเรื่องนี้
.
มุกตลกในเรื่องส่วนใหญ่แน่นอนว่าไม่พ้นการนำเอาความสามารถจากสัตว์ต่างๆที่อยู่ในตัวของ Marvin มาสร้างความฮาในสถานะการณ์ขับขัน อาทิ ฉากดินเนอร์ระหว่าง Marvin และ Rianna ในร้านอาหารหรู ซึ่งด้วยชุดวับๆแวมๆของนางในฝันดันไปสะกิดต่อมแรงขับทางเพศอันรุนแรงดุจม้าคึกในตัวของ Marvin จนไม่เป็นอันทำอะไรนอกจากเดินเข้าห้องน้ำ !? , ฉาก Marvin ใช้จมูกดมหายาเสพติดที่ซ่อนอยู่ในก้นของผู้ต้องสงสัย , Marvin ทนเห็นแมวไม่ได้จึงออกวิ่งไล่ฟัดไปทั่วงานเลี้ยงของท่าน สส. ก่อนจะจบด้วยการกระโดดลงน้ำดั่งโลมาเพื่อช่วยชีวิตเด็กจมน้ำ เป็นต้น
.
หนังพยายามใส่ประเด็นให้มีความน่าติดตามผสมกับความตลกด้วยการให้มีเหตุการณ์สัตว์ล้มตายอย่างประหลาดเหมือนถูกตัวอะไรสักอย่างขย้ำอย่างดุร้าย ซึ่งเริ่มแรก Marvin ก็สงสัยในตัวเองว่า อาจจะเป็นสัญชาตญาณสัตว์ในตัวเขาในช่วงเวลากลางคืน ที่ทำให้เขาออกไปก่อเหตุเหล่านั้นโดยไม่ทันรู้ตัวก็เป็นได้ แต่แล้วความจริงก็ค่อยๆเผยออกมาว่าแท้จริงแล้วต้นตอของเหตุการณ์ประหลาดนี่ไม่ใช่ใครนอกไปเสียจาก …… (หักมุมนิดๆ แต่ก็เดาได้ไม่ยากเลยครับ ซึ่งฉากช่วงเฉลยท้ายเรื่องนี้ก็ถือว่าผู้กำกับ Greenfield เองก็ตัดต่อฉากผู้ต้องสงสัยไปมาได้ชวนลุ้นนิดๆทีเดียว ก่อนที่จะปิดคดีประหลาดนี้ด้วยมุกคนดำที่หนังพยายามนำเสนอมาตลอดทั้งเรื่องทำนองคนดำทำอะไรก็ไม่ผิด!)
.
.
ความสนุกอย่างหนึ่งในการดูหนังที่ได้ Rob Schneider มาแสดงนำ (ย้ำว่าแสดงนำ) ก็คือการมานั่งคอยสังเกตรายละเอียดตัวประกอบต่างๆในหนังเรื่องนั้นๆว่า เราจะได้พบ Adam Sandler นายหัวไข่เพื่อนซี้ของ Schneider โผล่ออกมาแจมด้วยหรือไม่ และถ้าโผล่พี่แกจะโผล่มาในบทตัวละครแบบไหนกันน่ะ ซึ่ง “The Animal” ก็ไม่ทำให้ผู้ชมกลุ่มนี้ผิดหวัง เพราะหนังมี Adam Sandler โผล่มาแจมในช่วงท้ายเรื่องจริงๆ กับบทหนึ่งในชาวบ้านที่ออกมาตะโกนขับไล่ Marvin
.
.
นอกจากนี้นักแสดงรายอื่นๆใน “The Animal” ก็ถือว่าเล่นกันได้รั่วตามบทที่ได้รับกันพอประมาณครับ ด้าน Colleen Haskell ผู้รับบท Rianna นางเอกของเรื่องก็ดูสวยใสเป็นสาวอารมณ์ดีตลอดเวลาที่น่าพอใจเลยทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ผลงานของเธอไม่มีตามออกมาอีกเลยหลังจากเรื่องนี้ออกฉายจนถึงปัจจุบัน
.
โดยรวมแล้ว “The Animal” จัดเป็นหนังตลกสไตล์ฮาๆฉบับ Rob Schneider ที่เรื่องนี้จับเอา Schneider มาเล่นเป็นคนพฤติกรรมสัตว์ ซึ่งความสนุกในเรื่องจัดว่าอยู่ในระดับพอดูคั่นเวลายามว่างได้ ส่วนความตลกนั้นถือว่ามีน้อยไปหน่อยครับ แถมหนังก็หาทางออกของเรื่องแสนง่ายดายเหลือเกิน สรุปถ้าไม่ดูก็ไม่ถึงกับว่าพลาดงานชิ้นโบว์แดงของ Schneider แต่อย่างใด
